Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΦΟΡΗΤΗ ΜΑΘΗΣΗ στη Β'ΘΜΙΑ ΕΚΠ/ΣΗ: Η αρχή

Η φορητή μάθηση, ή μάθηση μέσω προσωπικών ηλεκτρονικών συσκευών (m-learning), εξαπλώνεται με μάλλον αργούς ρυθμούς διεθνώς, συγ...

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Η χρήση φορητών συσκευών από τους μαθητές για εκπαιδευτικούς σκοπούς περιορίζει την απόσπαση που αυτές προκαλούν




Το κλισέ περί αγάπης των νέων για τα τηλέφωνα ανάγεται πολύ πίσω, στην εποχή των τηλεφώνων με περιστρεφόμενα καντράν. Για τον νέο του 21ο αιώνα, το τηλέφωνο αυτό είναι το smartphone που διαθέτει συνεχή σύνδεση στο internet.

Στην σημερινή εποχή όπου τα σχολεία αναζητούν ψηφιακά εργαλεία για να προσφέρουν πιο ενεργή και δραστική μάθηση, είναι σωστό να ζητούν από τους μαθητές τους να αφήνουν τα κινητά στο σπίτι; Για το 21% των σχολείων, τα οποία ακολουθούν το BYOD (bring your own device), η απάντηση είναι: "όχι"!

«Χωρίς να το συνειδητοποιήσουν, οι μαθητές βλέπουν  τις συσκευές τους λιγότερο ως παιχνίδι και περισσότερο ως εκπαιδευτικό εργαλείο», αναφέρει ο Kelly McGoldrick, εκπαιδευτικός στο Davis Drive Middle School, σε ένα άρθρο του για το πρόγραμμα BYOD του Wake County Public School System στο K–12 Blueprint.

Για το WCPSS, το πρόγραμμα BYOD ήταν απαραίτητο ώστε να φτάσει η τεχνολογία στα χέρια του συνόλου των 159.000 μαθητών. «Το BYOD προσφέρει σε μαθητές και εκπαιδευτικούς την ελευθερία να σχεδιάζουν μία δυναμική εκπαιδευτική εμπειρία σε καθημερινή βάση», λέει ο Διευθυντής Rick Williams, στο άρθρο.

Το να επιτρέπεται στους μαθητές να φέρνουν το κινητό μέσα στην τάξη βοήθησε επίσης στην αναγκαία αλλαγή κουλτούρας χρήσης τους. «Οι εκπαιδευτικοί δεν χρειάζεται πια να ελέγχουν τους μαθητές για το αν στέλνουν μηνύματα στους διαδρόμους ή αν παίζουν κρυφά με τα τηλέφωνά τους», προσθέτει ο Williams στο K-12 Bluprint. «Αυτό έχει επιτευχθεί καθώς τα τηλέφωνα χρησιμοποιούνται για διδακτικούς σκοπούς. Αυτό βοήθησε να διαμορφωθεί η σωστή κουλτούρα σε όλα τα σχολεία»

Εξισορροπώντας τη χρήση κινητών με τις εκπαιδευτικές προτεραιότητες

Αν και οι φορητές συσκευές στην τάξη μπορεί να αποσπούν τη προσοχή, διαθέτουν ωστόσο ένα τεράστιο δυναμικό για τη μάθηση. 

Η Benin Lemus, καθηγήτρια Αγγλικών από το L.A. River School, αναφέρει στους The Los Angeles Times ότι ήταν σημαντικό γι’ αυτήν να θέσει μία ρεαλιστική πολιτική χρήσης κινητών. «Δεν εφαρμόζω καμία περιοριστική πολιτική στην τάξη μου, ως γενικό κανόνα», αναφέρει στο άρθρο. «Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που ζητώ  από τους μαθητές να χρησιμοποιήσουν τα τηλέφωνά τους: Να θέσουν υπενθυμίσεις, να αναζητήσουν πληροφορίες, ιδιαίτερα όταν έχουμε περιορισμό στη χρήση υπολογιστών».

Στο Melrose Public Schools στη Μασαχουσέτη, οι εκπαιδευτικοί έχουν το δικαίωμα να αποφασίσουν αν θέλουν να επιτρέψουν τα κινητά τηλέφωνα μέσα στις τάξεις τους, αναφέρει η  The Boston Globe. Οι μαθητές στα μαθήματα Φυσικής του Melrose High School χρησιμοποιούν εφαρμογές για να συλλέγουν και να επεξεργάζονται δεδομένα. Στο μάθημα Αγγλικών, οι μαθητές εμπλέκονται σε συζητήσεις μέσω των τηλεφώνων τους. Όλα αυτά βοηθούν ώστε να ένα εν δυνάμει πρόβλημα να μετατραπεί σε κάτι ωφέλιμο.

Όσον αφορά στα ηλεκτρονικά εργαλεία, τα κινητά τηλέφωνα στην τάξη μπορούν να είναι αποτελεσματικά εφόσον χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση της διδακτικής διαδικασίας και την υποστήριξη του προγράμματος σπουδών,  αναφέρει ο Mindy Frisbee, Director Alignment της ISTE. «Είναι απαραίτητο τα ψηφιακά εργαλεία να κινήσουν προς τα μπρος την διδασκαλία», λέει ο Frisbee. «Οι φορητές συσκευές μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες, οι οποίες δεν είναι διαθέσιμες με κανέναν άλλον τρόπο στην αίθουσα».

Απόδοση στα ελληνικά: Μανόλης Κουσλόγλου